10-07-2019 •

Handjes, handjes, handjes…

Overal waar ik kom hoor ik hetzelfde: ‘’Handjes, handjes, handjes… Ken jij nog iemand? Graag eentje van hoge kwaliteit.’’ De één zoekt een banketbakker, de ander weer een broodbakker. Winkeldames en chauffeurs kunnen we ook nog wel gebruiken. We zijn op zoek naar meer handjes.

Dat is echt niet alleen in de bakkerijbranche het geval; overal staan ze te springen om meer mensen. Bij ons is het dus niet anders. Een ervaren medewerker met een gedegen opleiding die ons vak verstaat en onze visie omarmt… mocht u hem of haar kennen? Dan houd ook ik me aanbevolen.

De handel ligt op straat. Je moet alleen willen bukken om het op te rapen is mij wel eens verteld. Het gaat veel bedrijven weer voor de wind. We zijn allemaal bereid om te bukken. We missen alleen de mensen om de handel weg te werken. Ik hoor overal dat nieuwe innovaties ons gaan helpen om onze dorst naar handjes te lessen. Veel ondernemers hebben echter nu al een droge strot en die innovaties zijn niet zomaar implementeerbaar in eenieders bedrijfsvoering. Voor mijn gevoel gaat dit ook nog wel een paar jaar duren, zo niet langer.

Het gaat de komende jaren dus ook echt een uitdaging zijn, hoe wij hier met z’n allen mee omgaan. In tijden van krapte op de arbeidsmarkt neemt de macht van de werknemer toe. Begrijp me niet verkeerd, ik gun iedereen alles! Het probleem is alleen dat onze marges vaak nog niet van dien aard zijn, dat wij een enorme toename in lasten kunnen dragen. Het weghalen van mensen elders is echter wel de orde van de dag. Deze “rat race” is uiteraard gunstig voor de loonontwikkeling van onze medewerkers, maar brengt ook de nodige risico’s met zich mee. Hebben wij straks allemaal de mogelijkheid om de verhoging van onze kostprijzen door te belasten naar onze relaties? Zeker in tijden waar we allemaal “de goedkoopste” moeten zijn.

Het willen zijn van ‘’de goedkoopste”, is een bijzonder fenomeen. Het zou mijn advies zijn om dit los te laten. Iedereen merkt dat de consument mondiger wordt. Dit heeft echter ook voordelen. 10 jaar geleden moesten we lachen om “the plastic soup”. Inmiddels heeft de Ekoplaza 1.000 tot 1.500 producten zonder plastic verpakkingen in de schappen liggen. Laatst zag ik bij de Jumbo dat de boontjes uit Afrika komen. Niets mis mee natuurlijk, maar ik betaal graag iets meer voor een lokaal geteeld boontje. Waar komen de grondstoffen vandaan, die in ons brood worden verwerkt? Is ook een steeds meer gehoorde vraag. Door hier goed op in te spelen kunnen we uit de prijsdiscussie komen. Een heerlijk versproduct geproduceerd met lokale grondstoffen. Wie wil dat nou niet?

Als we de consumentenprijs kunnen aanpassen, zodat de marges op niveau blijven, stelt dit ons in staat om door te ondernemen en te blijven groeien. Toch is mijn voorspelling dat het gebrek aan handjes de grootste rem op onze groeiambities voor de komende jaren gaat zijn. Hoe we dat gaan oplossen? Mocht u het antwoord op deze vraag hebben, dan houd ik me aanbevolen.

Deze column werd geschreven door Jos Alma.

Deel met uw netwerk:
Plaats een reactie
Reacties

Er zijn nog geen reacties geplaatst

Over Eskes & Partners
actief-blue
Sinds 1981 actief
volstrekte-blue
Specifieke branchekennis
desk-blue
Volstrekt onafhankelijk
LEES MEER OVER ONS
Contactgegevens
NEEM CONTACT OP
hypotheek ffp-keurmerk